رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
خوردگی برنج های آلیاژی
#1
خوردگی برنج های آلیاژی (brass alloys corrosion) در محیط های مرطوب و دارای اکسیژن اتفاق می افتد. شایع ترین نوع خوردگی در مورد آلیاژهای برنج ، ترک خوردگی تنشی ( ترک خوردگی فصلی ) است. برنج ‌های α در شرایط کارسرد شده و با داشتن بیش از 15%  روی وقتی که در محیط مرطوب و دارای اکسیژن ، در معرض مقدار کمی آمونیاک قرار گیرند ، مستعد خوردگی تنشی می‌ باشند. ترک‌ خوردگی تنشی که در برنج α رخ می‌دهد معمولاً در امتداد مرزدانه‌ هاست ( ترک خوردن بین‌ دانه‌ ای ).

اگر آلیاژ به مقدار چشمگیری تغییر شکل مومسان داده باشد ممکن است ترک‌ خوردگی از داخل دانه ‌ها یا شکست داخل دانه ‌ای رخ دهد. شکل رو به رو شکست بین‌ دانه ‌ای برنج فشنگ را نشان می‌ دهد که در اتمسفر خورنده قرار گرفته است. این نوع ترک‌ خوردگی تنشی گاهی « ترک‌ خوردگی فصلی » نیز نامیده می‌شود. ترک ‌خوردگی تنشی در برنج ‌های کارسرد شده را می‌ توان با تنش گیری در دمای کم ( عملیات بازیابی ) کاهش داد. این عملیات تنش ‌های داخلی و پسماند را کاهش می‌دهد.

روی زدگی


نوع دیگر حمله خوردگی که برخی از برنج‌ ها در معرض آن هستند به « روی ‌زدگی » مشهور است. در جریان آن ، ترجیحاً روی خورده می‌شود و پسماند متخلخل مس و محصولات خوردگی باقی می‌ماند ( مطابق شکل رو به رو ). اگر چه مکانیزم حقیقی روی‌ زدگی هنوز شناخته نشده است ، اما اعتقاد بر این است که روی به سطح برنج نفوذ می‌کند و ترجیحاً در آنجا واکنش انجام می‌ دهد و پسماندی از آلیاژ غنی از مس به‌ جا می‌گذارد. در نتیجه ، قسمتی متخلخل از فلز روی ‌زده به ‌وجود می ‌آید.

[عکس: 11(47).jpg]


منبع: http://www.wikipg.com/
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان