رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
جلوگیری از تخریب سازه های بتنی و مصالح ساختمانی ناشی از نفوذ آب و رطوبت
#1
وقتی که یک ماده معدنی ساختمانی در برابر آب قرار می گیرد ، بسته به میزان خلل و فرج موجود در آن ، مقداری آب جذب می کند ، رطوبت واکنشهای شیمیایی مخربی بوجود می آورد .در برخی از این واکنشها ، آب واکنش دهنده است ، ولی در بیشتر واکنش ها آب نقش حلال و واسطه واکنش را ایفا می کند. نمای خارجی بناها از جمله پل ها ، تونل ها و ساختمانها ( بناهای آجری،سیمانی ، بتنی ، و...) نمونه های بارز و مشهودی هستند که علاوه برصدمه بر پایائی سازه منظر نامطلوبی نیز از نظر ظاهر و زیبائی نما (و همچنین شهرمان) دارند.
خسارات ناشی از رطوبت
- ترک های ناشی از تورم و انقباض
- خسارات ناشی ازیخ زدگی و ذوب شدن یخ ها .
- شوره زدگی و خسارات ناشی از نمک ناشی از هیدراته شدن ( جذب آب ) و کریستال سازی
- فروشویی و شستشوی آهک - لکه های زنگ زدگی و ایجاد غشاء و پرده
- کثیف و چرک شدن سطح
- حملات قارچ ها ، خزه ، گلسنگ و جلبک
- خوردگی شیمیایی و تغییر شکل های ترکیبات بر اثر تولید گازهای اسیدی و SO
- اختلال در تغییرات و عایق گذاری و خصوصیات حرارتی
- تخریب بتن بر اثر خوردگی آرماتورها
- نفوذ نشت رطوبت به درون دیوارها
چگونه رطوبت جذب می شود و چه تغییرات ساختاری را در پی خواهد داشت
1- جذب آب شریانی(مویینگی):
جذب آب شریانی ، یکی از مهمترین عوامل جذب آب توسط سازه های بنایی و مواد ساختمانی در مقادیر و حجم زیاد در زمان کوتاه است . میزان جذب این آب بسته به قطر و شعاع شریان موجود در سازه می باشد .
سه نوع حفره در سازه وجود دارد :
نوع اول : میکرو حفرات و حفرات ژل مانند که دارای شعاعی کمتر از 10 (حفرات ژلی کمتر از 10) هستند . این حفرات کوچک اجازه و امکان نشت شریانی را ندارند . فقط بخارآب می تواند این حفرات را پر نماید . بنابراین در سازه هایی که تعداد و درصد حفرات میکرو در آنها بیشتر است تقریبا نفوذ ناپذیر هستند و خیلی سخت به حالت اشباع می رسند و همچنین مواد ضد آب کننده نمی تواند به داخل آنها نفوذ کنند .
نوع دوم : حفراتی با شعاع بین 10 تا 10 به عنوان حفرات شریانی(مویینه) شناخته می شوند و این حفرات نقش جریان های مویینه هدایتگر را ایفا می کنند و قادرند که آب و مایعات دیگر را بر اساس نوع آن به لایه های زیرین سازه منتقل نمایند . سازه هایی با چنین حفراتی بهترین گزینه جهت مقاوم سازی با آب بندها و ضد آب کننده ها هستند .

نوع سوم : حفرات هوایی نوع سوم حفراتی هستند که دارای شعاعی بیش از 10 دارند ، شبیه میکرو حفرات جهت ایجاد جریان شریانی مناسب نیستند . مواد معدنی ساختمانی معمولا بر اساس قانون " جذر دوم زمان " آب جذب می کنند اگر W معرفی کننده میزان جذب آب توسط یک مصالح معدنی باشد w ضریب ثابت جذب آب مصالح باشد و t زمان جذب آب با استفاده از فرمول زیر می توان جذب آب را حساب کرد : W=w. به طور واضح تر w یا همان ضریب ثابت جذب آب معرف میزان حفرات شریانی در مصالح است و خصوصیات آن را نشان می دهد .ضریب ثابت w بر اساس استاندارد DIN 52617 برای هر مصالح بدست می آید . شکل شماره 6 منحنی جذب آب مصالح ساختمانی مختلف را نشان می دهد . میزان W از0.15 kg برای بتن مهندسی خیلی فشرده شروع شده و به 11.5 kg برای آجر با جذب بالا می رسد
2- جذب آب از طریق رطوبت هوا :
مواد ساختمانی نه تنها از طریق مستقیم آب جذب می کنند ، بلکه از طریق مکانیسمی به نام فشار اتمسفریک ( تغلیظ شریانی ) نیز رطوبت جذب می نمایند که این امر بر اثر میزان گازهای اتمسفر اتفاق می افتد هوا قادر است بر اساس درجه حرارت محیط مقادیر مختلفی آب در خود حمل کند . برای مثال در رطوبت 100% ودر دمای 20 سانتیگراد مقدار17 gr /m آب در هوا وجود دارد که این رطوبت می تواند بر سطح سازه اثر گذار باشد .
3= جذب آب وابسته به نمک :
نمک ها شدیداً جاذب الرطوبه هستند لذا میزان و مقدار نمک های محلول در آب که بعد از تبخیر در عمق و سطح سازه باقی می مانند ، میزان جذب آب مصالح ساختمانی و تعادل آن را بهم می زند و آن را افزایش می دهد و همچنین مقدار جذب توسط بخارهای موجود در هوا نیز افزایش می یابد . این مقدار جذب آب بر اساس ماهیت طبیعی و ساختار شیمیایی نوع نمک متفاوت است
با تغلیظ این نمک ها در سازه ساختمانی مقدار جذب بیشتر و بیشتر می شود . در جاهایی که در ساختمان مصالح بکار رفته شده نیترات نیز باشد این مقدار جذب آب بسیار وخیم تر خواهد شد
پاسخ
#2
مرسی ممنون از مطلب مفید شما.
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان